SYNOMOSIA TON ISON

Monday, March 12, 2007

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΠΟΥ................ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ



"Η συνήθεια! τα ρυθμίζει όλα επιδέξια, αλλά σιγά-σιγά,- κι αφήνει στην αρχή τη σκέψη μας να υποφέρει για βδομάδες σε μια κατάσταση προσωρινότητας, -αλλά η σκέψη μας μολαταύτα την αποδέχεται με χαρά, γιατί χωρίς τη συνήθεια και με τα δικά της μόνο μέσα, η σκέψη μας θα ήταν ανίκανη να κάνει για μας κατοικήσιμο ένα σπίτι."

..................................................
"Ισως η ακινησία που'χουν τα πράγματα τριγύρω μας να τους επιβάλλεται απο τη βεβαιότητά μας πως είναι αυτά κι όχι άλλα, απ΄την ακινησία της σκέψης μας απέναντί τους. ....Η Μνήμη, η μνήμη που είχαν τα πλευρά, τα γόνατα, οι ώμοι του, του προσφέρανε διαδοχικά πολλά απ' τα δωμάται όπου είχε κοιμηθεί, ενώ ολόγυρά του οι αόρατοι τοίχοι, αλλάζοντας θέση ανάλογα με το σχήμα του δωματίου που'χε φανταστεί στροβιλίζονταν μέσ' τα σκοτάδια."

...................................................
...."αυτό το άγχος γεννιέται όταν νοιώθεις πώς το πλάσμα που αγαπάς βρίσκεται σ'εναν τόπο απολαύσεων απ' όπου απου΄σιάζεις, κι όπου δεν μπορείς να το ανταμώσεις, του το πρωτογνώρισε ο έρωτας, ο έρωτας για τον οποίο με κάποιο τρόπο το άγχος αυτό προορίζεται, ο έρωτας που θα το κυριαρχήσει και θα το εξειδανικεύσει. Οταν όμως, όπως στην περίπτωσή μου, το άγχος αυτό έχει εισχωρήσει μέσα μας πριν ακόμα εμφανιστεί ο έρωτας στη ζωή μας, το άγχος μετεωρίζεται περιμένοντάς τον, αόριστο κι ελεύθερο χωρίς προσδιορισμένη εξάρτηση, υπηρετώντας μια μέρα το ένα και μια μέρα το άλλο συναίσθημα, άλλοτε τη στοργή για τους γονείς ή τη φιλία για έναν σύντροφο....."
"Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" Μαρσέλ Προύστ (Απο τη μεριά του Σουάν)

12 Comments:

  • At 9:47 PM, Blogger Συρμάτινη πεταλούδα said…

    Εξομολογήσεις που ταιριάζουν... ΑΠΟΛΥΤΑ...
    Κατάρα και ευχή αυτή η "Συνήθεια"...
    Σαφώς...
    Κι αυτό το "Σπίτι" είναι και δεν είναι κατοικήσιμο...

    Τους πολλούς χαιρετισμούς μου... Σας σκεφτόμαστε και τα χιόνια λιώνουν έξω από την πόρτα μας, την πόρτα αυτού του "Σπιτιού".

    Είχα αφήσει και ένα μήνυμα στο προ-προηγούμενο post :)

     
  • At 1:32 AM, Blogger SALOME said…

    Καλημέρα πεταλουδίτσα...Υπάρχεις? να μας γράφεις συχνότερα. Ξέρεις μερικές φορές νομίζουμε ότι τα πράγματα...το σπίτι, οι άνθρωποι, τα αντικείμενα, είναι δεδομένα και δεν τους δίνουμε την αξία που έχουν παρά μόνο όταν τα χάνουμε...γι' αυτό αξίζει να τα ζούμε όλα όσο είναι ζωντανά και η Κάθε Μέρα είναι μια ζωντανή πρόκληση.

     
  • At 3:54 AM, Blogger STATLER-WALDORF said…

    Έξανα τον τελείται καιρό να διαβάσω κάτι !Μπορώ να πω ότι με βοήθησες αρκετά !Περνώ ως έναυσμα το τελευταίο κομμάτι…

     
  • At 6:09 AM, Blogger allitnil said…

    Αυτό το δεύτερο! Τι να πω!
    Κάθε πρωί νομίζω είμαι σε άλλο δωμάτιο και τελικά είμαι πάλι στο δικό μου. Όχι δε στεναχωριέμαι μου αρέσει στο δικό μου, αλλά σίγουρα κάτι θα μου λείπει για να νομίζω κάθε πρωί ότι ξυπνάω αλλού!

     
  • At 6:35 PM, Blogger Συρμάτινη πεταλούδα said…

    "Καλημέρα πεταλουδίτσα...Υπάρχεις?"
    Καλή ερώτηση! Θα την επαναλάβω αρκετές φορές! Φωναχτά...
    "Όσο κι αν κανείς προσέχει...
    Όσο κι αν το κυνηγά...
    Πάντα... Πάντα θα 'ναι αργά..."
    Όσο για τα δεδομένα... Δεν νομίζω να υπήρξαν "τέτοια πράγματα" στα μάτια μου εδώ κι αρκετά χρόνια τώρα. Ίσως βέβαια και να μην ξεφεύγω από την αυταπάτη της αυτογνωσίας. Ας είναι... Δύσκολες οι λέξεις με πρώτο συνθετικό το "αυτ-"... Τι λέτε;
    Όσο για την πρόκληση της κάθε μέρας: πειθαναγκαστικό και ρουτινιάρικο μ' ακούγεται τελευταία. Τώρα έχω στήσει τ' αφτί στον τοίχο. Αφουγκράζομαι το εσωτερικό μου ρολόι. Λέει περίεργα πράγματα... Άλλη φορά αυτά όμως...

     
  • At 5:30 AM, Blogger SALOME said…

    &STATLER-WALDORF έχω να σου συστήσω κι άλλα πάντως, ανάλογα με τα κέφια. Ο Προύστ είναι πολύ αναλυτικός αλλά καίριος...ωστόσο, δεν διαβάζεται οποτεδήποτε...
    @allitnil αν ξυπνάς με τέτοια συναισθήματα σίγουρα κάτι λείπει...αλλά θάρθει μην ανησυχείς, κοίτα να σε βρεί έτοιμη.
    @ όσο για σένα πεταλουδίτσα...είσαι πάντα ποιητική και γι' αυτό μελαγχολική...βλέπεις τα πράγματα πιο βαθειά απο άλλους και γι' αυτό άλλες φορές βαριέσαι κι άλλες φορές δεν έχεις ανταπόκριση αφού οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν...Πάντως κάνε λίγο υπομονή - η 'καλλογερική' θα τελειώσει. Είναι κι αυτή η Ανοιξη είναι που θα περάσει...

     
  • At 6:04 PM, Blogger Jason said…

    Εγώ νομίζω πως το σπουδαιότερο είναι το τρίτο.
    Το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω.
    Είναι καταπληκτικό, δυνατή σκέψη και καθαρή, δε θα μπορούσε να πει το ίδιο πράγμα με πιο μεστό τρόπο.

     
  • At 3:57 AM, Blogger maika said…

    ... η σκέψη χωρίς τη συνήθεια θα ήταν ανίκανη να κάνει για μας κατοικήσιμο ένα σπίτι.....ο τέλειος συνδυασμός... τι υπέροχη διαπίστωση...!!!

    Τα πράγματα στο σπίτι μου αλλάζουν συνεχώς θέση....Νόμιζα πως το έκανα με τα χέρια μου..... Σήμερα όμως δεν είμαι και πολύ σίγουρη....πρέπει να φταίει η σκέψη μου.... είναι πολύ άταχτη εδώ και 40 χρόνια....

    Το τελευταίο με μπερδεύει πάρα πολύ... δεν το πιάνω....
    Βέβαια αν διαπιστώσεις πως και τα δύο πρώτα εγώ δεν....
    γράψε μου μόνο καλημέρα μάϊκα και θα καταλάβω...
    έβαλες δύσκολα σήμερα....

     
  • At 7:59 AM, Blogger dodos said…

    Η συνήθεια καλύπτει την ανασφάλειά μας...

     
  • At 5:39 AM, Blogger SALOME said…

    Συμφωνώ με τον dodos, παρά το γεγονός ότι η συνήθεια είναι και μια φυσιολογική διαδικασία που προσφέρει και θετικά πράγματα στη ζωή...καθόλου αμελητέα....
    maikoyla αυτό που δεν πιάνεις είναι για δύσκολα...πράγματι και εύχομαι να μην σε φέρει ποτέ η ζωή μπροστά τους...τα σχόλιά σου στα υπόλοιπα ωστόσο δείχνουν οτι είσαι σε καλό δρόμο...μην ανησυχείς
    ο jason πάντα χωμένος στα δύσκολα...

     
  • At 2:59 PM, Blogger maika said…

    Μα που είσαι πάλι φίλη μου? Τρέχεις?

     
  • At 3:59 AM, Blogger salome said…

    επιστρέφω σύντομα

     

Post a Comment

<< Home